راهنمای انتخاب فن سانتریفیوژ: ظرفیت، فشار، مواد

مراحل انتخاب فن گریز از مرکز صحیح

انتخاب باید از یک توالی ثابت پیروی کند نه اینکه از شماره مدل فن شروع شود. کار بر روی این نکات به منظور جلوگیری از رایج ترین اشتباهات اندازه که در تاسیسات صنعتی دیده می شود.

1. حجم هوای مورد نیاز را بر حسب متر مکعب در ساعت بر اساس اندازه اتاق، تغییرات هوا در ساعت یا نیازهای خروجی اگزوز محاسبه کنید.
2. برای تعیین فشار استاتیکی کل بر حسب پاسکال، مقاومت همه کانال‌ها، فیلترها، دمپرها و خم‌ها را جمع کنید.
3. محدوده دمای عملیاتی را بررسی کنید، زیرا فن هایی که برای هوای محیط زیر 80 درجه سانتیگراد درجه بندی شده اند را نمی توان برای استخراج گاز داغ بالای 200 درجه سانتیگراد بدون نوع دمای بالا استفاده کرد.
4. منبع تغذیه موتور موجود را تأیید کنید، زیرا فن های بالای 15 کیلووات اغلب به جای تک فاز به برق سه فاز نیاز دارند.
5. مواد محفظه و پروانه را بر اساس اینکه جریان هوا حاوی گرد و غبار، رطوبت یا بخارات خورنده است، انتخاب کنید.

تعیین ظرفیت مورد نیاز سیستم شما

ظرفیت، بر حسب متر مکعب در ساعت یا فوت مکعب در دقیقه اندازه گیری می شود، از حجم فضا و تعداد تغییرات هوای مورد نیاز در ساعت برای کاربرد محاسبه می شود.

بیش از اندازه ظرفیت بیش از 20 درصد بالاتر از نیاز محاسبه شده، مصرف انرژی را بدون افزایش متناسب در اثر تهویه افزایش می دهد، در حالی که کوچکتر شدن اندازه حتی 10 درصد می تواند باعث شود سیستم نتواند اهداف تغییر هوا را در دوره های اوج بار برآورده کند.

عوامل موثر بر کارایی عملیاتی

راندمان در یک فن سانتریفیوژ نسبت توان هوای مفید خروجی به توان الکتریکی ورودی است و چندین عامل طراحی و نصب تعیین می‌کنند که یک فن تا چه حد به نقطه بازدهی خود نزدیک است.

انتخاب فن ها بر اساس فشار استاتیک

الزامات فشار استاتیک تعیین می کند که کدام کلاس فن و نوع پروانه می تواند عملکرد پایداری را تحت مقاومت واقعی سیستم متصل ارائه دهد، نه فقط رتبه بندی هوای آزاد که در برگه مشخصات اولیه نشان داده شده است.

فن انتخاب شده فقط بر اساس درجه جریان هوا بدون بررسی منحنی فشار استاتیک در آن نقطه جریان می تواند 60 درصد از جریان هوای مورد انتظار را پس از اتصال به سیستمی با مقاومت بالاتر از حد پیش بینی شده ارائه دهد، به همین دلیل است که نقطه کار همیشه باید از روی منحنی فن خوانده شود تا از حداکثر مقادیر نامی به تنهایی.

نمرات مواد برای شرایط عملیاتی مختلف

مواد محفظه و پروانه باید در برابر خواص شیمیایی و فیزیکی هوا یا گاز در حال حرکت مقاومت کنند، زیرا درجه مواد اشتباه می تواند منجر به شکست خوردگی یا عدم تعادل پروانه در طی چند ماه پس از کار شود.

• فولاد ملایم با پوشش اپوکسی یا پودری برای هوای خشک و غیر خورنده در کاربردهای تهویه عمومی مناسب است و عمر معمولی 8 تا 12 سال را ارائه می دهد.
• فولاد گالوانیزه در محیط هایی با رطوبت متناوب، مانند اگزوز پارکینگ یا تاسیسات عمومی در فضای باز، محافظت بیشتری را فراهم می کند.
• فولاد ضد زنگ درجه 304 در مواردی استفاده می شود که قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی ملایم یا تمیزی درجه مواد غذایی مورد نیاز است، در حالی که درجه 316 برای قرار گرفتن در معرض کلرید بالاتر مانند محیط های ساحلی یا دریایی انتخاب می شود.
• ساختار پلاستیکی تقویت‌شده با فایبرگلاس برای جابجایی بخارهای اسیدی یا قلیایی در پردازش‌های شیمیایی، مقاومت در برابر خوردگی که باعث تخریب محفظه‌های فلزی در عرض 1 تا 2 سال می‌شود، استفاده می‌شود.
• پروانه های فولادی سخت شده یا مقاوم در برابر سایش برای جابجایی گرد و غبار ساینده مشخص شده اند و عمر پروانه را از کمتر از 6 ماه با فولاد استاندارد به 2 تا 3 سال در معدنکاری یا سنگ زنی گرد و غبار افزایش می دهد.